Vandaag naar de vakbond weer de traditionele 2 dopkaarten gaan halen om verder te kunnen.
Je dag is snel gevuld, op administratief vlak heb je maar een 'window' van een paar uur per dag om dingen in orde te brengen.
Ongeveer van 9 tot 11u45 en dan van 13.30 à 14u tot 16u. Daarna wordt het zienderogen moeilijker om wat dan ook nog in orde te krijgen. Tegen de tijd dat je één ding hebt gedaan in de voormiddag, is het meestal 'heilige' middagpauze. Anno 2010 hebben vele zaken en instanties nog steeds een uur of langer nodig om over de middag te sluiten. In teams of shiften werken is er meestal niet bij, waardoor je dan in de hal of buiten op straat staat te 'koekeloeren' tot ze zin hebben om open te doen.
Een dag is zo voorbij, zeker wanneer je een beetje moet rondrijden, of dingen opzoeken. Vele mensen gaan er ook van uit dat wanneer je werkloos bent je een volle 8u gewoon open vrije tijd hebt, een totale misvatting. Een beetje geperonaliseerde CV + motivatiebrief opstellen kost al gauw 15 tot 30 minuten, je moet ook nog een beetje eten, zien dat je huishouden kan blijven draaien en vooral de rest van de wereld er van overtuigen dat je niet in een zetel hangt en heel de dag chocolaatjes eet.
Momenteel heb ik via drie verschillende mensen een paar goeie opties op werk lopen. Eéntje is er zelfs gekomen uit onverwachte hoek, ex-collega's. Ik hoop, maar momenteel heb ik nog niks in handen, buiten een toenemende gespannen situatie thuis en een hoop afpoeierbriefjes. Leuk is anders, maar weet je, er zijn ook mensen die in een dead-end job zitten, op een zinkend schip werken of minder verdienen dan ze echt zouden moeten krijgen.
Moest er een werkgever dit lezen, ... ach ja wat... alsof men nog ergens een eerlijke werknemer wil die zich geen weg naar een baan liegt in een sollicitatiegesprek.
woensdag 25 augustus 2010
zaterdag 21 augustus 2010
hoop op netwerken
Vandaag nog een beetje aan 'netwerken' gedaan en gaan eten met ex-collega's.
De mensen zitten er al een jaar of twee gewoon op hun luie krent en kijken de kat uit de boom, tot ze eens ontslagen worden. Tot mijn grote verbazing draaide het bedrijf nog, en heb ik nog eens mogen aanhoren hoe de grootste nitwits en losers die ik daar kende nu op posities zitten waar ze nooit hadden mogen komen.
Zielig dacht ik zo eerst, maar de enige die zielig is ben ikzelf, in hoofde van een job dan. Waarna ik me bedacht dat ik geen robot ben zoals hen. Dat ik niet acht uur per dag werk moet faken om een loon te krijgen (want dat doen ze), en dat ik 's avonds thuis kan komen en meer kan doen dan met een zure oververwende huisvrouw in de zetel ploffen en naar tv staren. Dat laatste vooral om 'te kunnen meepraten' met de collega's op het werk, want anders vinden ze je niet meer tof en wordt je buitengewerkt.
Zomaar een gedachte, ik heb het beter nu, ... maar netwerken doet soms pijn. Vooral wanneer totale 'jammenklotes' (sorry voor het Antwerps) opslag krijgen, een dure auto en vele extraatjes... terwijl ze niet eens de basis weten van wat hun job zou moeten inhouden.
De mensen zitten er al een jaar of twee gewoon op hun luie krent en kijken de kat uit de boom, tot ze eens ontslagen worden. Tot mijn grote verbazing draaide het bedrijf nog, en heb ik nog eens mogen aanhoren hoe de grootste nitwits en losers die ik daar kende nu op posities zitten waar ze nooit hadden mogen komen.
Zielig dacht ik zo eerst, maar de enige die zielig is ben ikzelf, in hoofde van een job dan. Waarna ik me bedacht dat ik geen robot ben zoals hen. Dat ik niet acht uur per dag werk moet faken om een loon te krijgen (want dat doen ze), en dat ik 's avonds thuis kan komen en meer kan doen dan met een zure oververwende huisvrouw in de zetel ploffen en naar tv staren. Dat laatste vooral om 'te kunnen meepraten' met de collega's op het werk, want anders vinden ze je niet meer tof en wordt je buitengewerkt.
Zomaar een gedachte, ik heb het beter nu, ... maar netwerken doet soms pijn. Vooral wanneer totale 'jammenklotes' (sorry voor het Antwerps) opslag krijgen, een dure auto en vele extraatjes... terwijl ze niet eens de basis weten van wat hun job zou moeten inhouden.
vrijdag 20 augustus 2010
Zomer
Deze zomer was lui. Ik merkte vooral hoe overal de totale onverschilligheid heerste. Ik heb meerdere sollicitaties afgenomen gekregen en vele, vele CV's verstuurd maar er kwam haast geen reactie. Op één enkele positieve ervaring na was het overal kommer en kwel. Oftewel door het gevoel van economische neergang dat nog steeds bij de bedrijven heerst, ofwel door het bijna luie gedrag van diegenen die de recruteringen verrichten.
Een en ander heeft te maken met 'de zomer' denk ik. Mensen nemen het niet zo nauw dan, omdat er minder volk aanwezig is op de firma, de baas met vakantie is, of het gewoon te warm is om iets te doen.
De werkloze die dan uit alle macht tracht goed over te komen blijft dan gewoon in de kou -heb't u'm?- staan.
De zomer is zo'n beetje een excuus om de economie voor twee maanden volledig te laten verlammen (om het niet te hebben over begin september, waar er blijkbaar ook meer en meer vakantie wordt genomen, zogenaamd om de 'drukte' te vermijden.)
En dat voor de economie van een land dat op sterven na dood is, opgevreten door de economische veelvraten om zich heen en een niet aflatende stroom aan egotripperij op politiek vlak.
Vandaat werd bekend dat de werkloosheid in Amerika in bepaalde state 14% bedraagd, ik ben eens benieuwd wanneer men in Europa een duidelijke betrouwbare cijfers zal bekend maken, want onze economiën hangen nu eenmaal van elkaar af.
Maar ik zeur maar wat,... niemand kan het wat schelen dat er een werkloze meer of minder rondloopt, het komt toch allemaal uit een grote zak geld waar geen bodem schijnt in zicht van te zijn.
Een en ander heeft te maken met 'de zomer' denk ik. Mensen nemen het niet zo nauw dan, omdat er minder volk aanwezig is op de firma, de baas met vakantie is, of het gewoon te warm is om iets te doen.
De werkloze die dan uit alle macht tracht goed over te komen blijft dan gewoon in de kou -heb't u'm?- staan.
De zomer is zo'n beetje een excuus om de economie voor twee maanden volledig te laten verlammen (om het niet te hebben over begin september, waar er blijkbaar ook meer en meer vakantie wordt genomen, zogenaamd om de 'drukte' te vermijden.)
En dat voor de economie van een land dat op sterven na dood is, opgevreten door de economische veelvraten om zich heen en een niet aflatende stroom aan egotripperij op politiek vlak.
Vandaat werd bekend dat de werkloosheid in Amerika in bepaalde state 14% bedraagd, ik ben eens benieuwd wanneer men in Europa een duidelijke betrouwbare cijfers zal bekend maken, want onze economiën hangen nu eenmaal van elkaar af.
Maar ik zeur maar wat,... niemand kan het wat schelen dat er een werkloze meer of minder rondloopt, het komt toch allemaal uit een grote zak geld waar geen bodem schijnt in zicht van te zijn.
woensdag 18 augustus 2010
goed gesprek
Het mag al eens meevallen ook. Vandaag had ik een vrij cool gesprek met een werkgever.
De man had niet onmiddellijk werk voor me, maar had een goed gesprek over mijn kunnen, manier van werken en visies. Dit bedrijf nam duidelijk de tijd om de mensen te leren kennen en ik denk dat ik hier misschien nog wel van ga horen.
Tegen september aan schatte hij me te kunnen presenteren voor een bepaalde functie binnen het bedrijf, of bij een van hun partners. Nu ja, ik heb er niets mee in de hand, maar een goed gesprek is al zeldzaam tegenwoordig.
Ik ben al blij wanneer ik kan praten met mensen van de firma zelf, waarbij ze ook een beetje snappen wat je verteld en je branche en vorige werkgevers kennen. Een enorme zeldzaamheid jammer genoeg.
De man had niet onmiddellijk werk voor me, maar had een goed gesprek over mijn kunnen, manier van werken en visies. Dit bedrijf nam duidelijk de tijd om de mensen te leren kennen en ik denk dat ik hier misschien nog wel van ga horen.
Tegen september aan schatte hij me te kunnen presenteren voor een bepaalde functie binnen het bedrijf, of bij een van hun partners. Nu ja, ik heb er niets mee in de hand, maar een goed gesprek is al zeldzaam tegenwoordig.
Ik ben al blij wanneer ik kan praten met mensen van de firma zelf, waarbij ze ook een beetje snappen wat je verteld en je branche en vorige werkgevers kennen. Een enorme zeldzaamheid jammer genoeg.
dinsdag 17 augustus 2010
niet aanweeezeg
Aah zo mooi, beetje koffie erbij, en stipt om 9u. 's ochtends beginnen vacatures doornemen, zoals dat elke steuntrekker betaamd.
Vandaag was het niet anders, ik verzond enkele mails naar bedrijven die interessante jobs open hadden staan. Ik doe dat niet snel-snel, oh nee, ik ga echt voor de afwerking: een pdf maken van je CV, een mooie motivatiebrief schrijven en ditalles opsturen met een mail address dat duidelijk je naam weergeeft (voor je't weet ben je anders aan het solliciteren onder de naam tipsyteletubbie@hotmail.com ofzoiets.
De reden dat ik alles in pdf formaat zet is gewoon om 'merde' te vermijden bij de mensen die meestal op HR afdelingen zitten en al jaren zich zitten af te vragen waarom ze de helft van de toegestuurde documenten niet open krijgen. Veelal hebben ze ook weinig kaas gegeten van het zoeken op allerlei zoekmachines om dit euvel te verhelpen, vandaar dat ik heb voor wil zijn en dus alles in het Portable Document Format zet, iets dat ze meestal wel openkrijgen omdat ze allemaal wel een bloaty acrobat reader op hun bak hebben steken.
Een docx bestand doe ik al lang niet meer, aangezien vele mensen nog met een oude office werken en te stom zijn om de plug-in van microsoft te downloaden die hen gratis toelaat om deze bestanden gemaakt in nieuwere versies te kunnen openen.
Maar ik dwaal af. Ik steek er dus werk in, gemiddeld ben ik een half uur bezig om een gerichte sollicitatie te vinden tot en met het versturen. Alles dat daartussen in ligt is eigenlijk het hardere werk. Meer dan steeds dezelfde attachments aan een mail hangen, want daar kom je nergens mee.
Het is echter jammer dat van alle drie de vacatures die ik verstuurde ik prompt een auto-reply kreeg dat het mail address ofwel niet bestond, of dat de persoon in kwestie met vakantie was.
Blijkbaar is het dus echt te veel moeite om een mailinglist aan te maken intern, of een gezamenlijke mailbox aan te maken (er bestaat zoiets als IMAP mensen) om er voor te zorgen dat sollicitaties terecht komen waar ze moeten terecht komen, en niet in de slapende mailbox van een trien die met haar blote kont in de zon licht op een stand in Ghana.
Het frustrerende is dat al die auto replies daarna nooit terecht komen.
Men plaatst dus advertenties en vacatures online... met daarbij de melding om je Cv naar een bepaalde mailbox te sturen, en dan is er geen kàt mee bezig daar aan de andere kant.
Wanneer je dan als vakantie-trien terugkomt, en eerst heel je verlof aan je collega vertelt hebt (na 2 dagen dus) en je opent dan je mailbox, dan is er toch een lawine aan mails waar je je door moet worstelen?
Ik begrijp het niet. Maar ok,... waarschijnlijk is dat de nieuwe manier van 'mensen zoeken'. Laat ze maar mailen en als we eens zin en tijd hebben klikken we er eentje open wiens naam ons Vlaams genoeg lijkt.
Vandaag was het niet anders, ik verzond enkele mails naar bedrijven die interessante jobs open hadden staan. Ik doe dat niet snel-snel, oh nee, ik ga echt voor de afwerking: een pdf maken van je CV, een mooie motivatiebrief schrijven en ditalles opsturen met een mail address dat duidelijk je naam weergeeft (voor je't weet ben je anders aan het solliciteren onder de naam tipsyteletubbie@hotmail.com ofzoiets.
De reden dat ik alles in pdf formaat zet is gewoon om 'merde' te vermijden bij de mensen die meestal op HR afdelingen zitten en al jaren zich zitten af te vragen waarom ze de helft van de toegestuurde documenten niet open krijgen. Veelal hebben ze ook weinig kaas gegeten van het zoeken op allerlei zoekmachines om dit euvel te verhelpen, vandaar dat ik heb voor wil zijn en dus alles in het Portable Document Format zet, iets dat ze meestal wel openkrijgen omdat ze allemaal wel een bloaty acrobat reader op hun bak hebben steken.
Een docx bestand doe ik al lang niet meer, aangezien vele mensen nog met een oude office werken en te stom zijn om de plug-in van microsoft te downloaden die hen gratis toelaat om deze bestanden gemaakt in nieuwere versies te kunnen openen.
Maar ik dwaal af. Ik steek er dus werk in, gemiddeld ben ik een half uur bezig om een gerichte sollicitatie te vinden tot en met het versturen. Alles dat daartussen in ligt is eigenlijk het hardere werk. Meer dan steeds dezelfde attachments aan een mail hangen, want daar kom je nergens mee.
Het is echter jammer dat van alle drie de vacatures die ik verstuurde ik prompt een auto-reply kreeg dat het mail address ofwel niet bestond, of dat de persoon in kwestie met vakantie was.
Blijkbaar is het dus echt te veel moeite om een mailinglist aan te maken intern, of een gezamenlijke mailbox aan te maken (er bestaat zoiets als IMAP mensen) om er voor te zorgen dat sollicitaties terecht komen waar ze moeten terecht komen, en niet in de slapende mailbox van een trien die met haar blote kont in de zon licht op een stand in Ghana.
Het frustrerende is dat al die auto replies daarna nooit terecht komen.
Men plaatst dus advertenties en vacatures online... met daarbij de melding om je Cv naar een bepaalde mailbox te sturen, en dan is er geen kàt mee bezig daar aan de andere kant.
Wanneer je dan als vakantie-trien terugkomt, en eerst heel je verlof aan je collega vertelt hebt (na 2 dagen dus) en je opent dan je mailbox, dan is er toch een lawine aan mails waar je je door moet worstelen?
Ik begrijp het niet. Maar ok,... waarschijnlijk is dat de nieuwe manier van 'mensen zoeken'. Laat ze maar mailen en als we eens zin en tijd hebben klikken we er eentje open wiens naam ons Vlaams genoeg lijkt.